Secret start : จุดเริ่มต้นของความลับ
posted on 14 Mar 2009 11:59 by rosetoSecret start : จุดเริ่มต้นของความลับ “Ave Maria,gratia plena,Dominus tecum. Benedicta tu in mulieribus et benedicta fructus ventris tui Jesus.Sancta Maria Mater Dei Ora pro nobis peccatoribus nunc et in hora mortis nostrae.Amen” เสียงนี้มัน.....บทสวด? บาทหลวงสวดหรอ? ที่นี่ที่ไหนกันนะ?......มองไปรอบๆก็เห็นแต่สีขาว ขาว ขาว ไร้สีเติมแต่งจนดูเหมือนกับว่าเป็น[ความว่างเปล่า] แล้วนั่น....ใครกันละที่ยืนอยู่ตรงนั้น? ร่างสูงโปร่งและสง่างามของบาทหลวงที่กุมมือประสานกันเอาไว้ที่หน้าอก ทั้งที่ว่าด้านหน้าของเขานั้นมีแค่[สีขาว] เท่านั้น ....ร่างสูงสง่าชวนให้รู้สึก[อบอุ่น]เมื่ออยู่ใกล้กับเขา เส้นผมสีขาวนวลประกายมุกแวววาวซอยระต้นคอ นัยต์ตาสีทองเรียวคมน่าหลงใหลประดับอยู่บนใบหน้าที่แสนหล่อเหลา ริมฝีปากเรียวซีดปิดสนิทเป็นเส้นตรง ผิวสีขาวซีดเหมือนกับว่าไม่เคยโดนแสงเลย เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีแดง กางเกงขายาวสีดำกับรองเท้าบู้ทสีดำมันวาว คลุมทับด้วยเสื้อคลุมสีดำสนิทขลิบน้ำเงินยาวระพื้น “วันทามารีอา เปี่ยมด้วยหรรษทาน พระเจ้าสถิตย์กับท่าน ผู้มีบุญกว่าหญิงใดๆ และพระเยซูโอรสของท่าน ทรงบุญหนักหนา สันตะมารีอา มารดาพระเจ้า โปรดภาวนาเพื่อเราคนบาป”ริมฝีปากเปล่งเสียงทุ้มออกมาเป็นบทสวดศักดิ์สิทธิ์ อย่าง....ไร้ความรู้สึก ไร้ความนอบน้อมทั้งสิ้น เหมือน เหมือนกับว่าเขาไม่เคยเชื่อถือมัน แปะ แปะ บหยดเลือด]ตกลงมาใส่พื้นที่บาทหลวงหนุ่มยืนอยู่ เขาเพียงแค่ปรายตามองหยดเลือดนั้นอย่างเฉยชา แปะ แปะ แปะ แปะ หยดเลือดเริ่มตกลงมาใส่พื้นมากขึ้นมากขึ้น เพียงแค่ช่วงเวลาเดียวเท่านั้นเองจากหยดเลือดได้กลายเป็น[น้ำเลือด]เจิ่งนองไปทั่วพื้น แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ น้ำเลือดเริ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆจนบัดนี้น้ำเลือดสูงถึงเข่าของเขาแล้ว แต่บาทหลวงหนุ่มก็ยังคงไม่สนใจมัน แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ น้ำเลือดเพิ่มระดับขึ้นในช่วงเวลาเพียงแค่แปปเดียวเท่านั้น น้ำเลือดกลับสูงขึ้นจนถึงคางของบาทหลวงหนุ่มและอีกไม่นานมันก็คงจะท่วมมิดหัวของเขา แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ น้ำเลือดเริ่มสูงขึ้นจากคางของบาทหลวงหนุ่มและมันกำลังจะถึงปากของเขา ก่อนที่มันจะสูงถึงปากของเขานั้น ริมฝีปากที่ปิดสนิทก็เริ่มขยับเป็นคำพูดคำหนึ่ง แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ และน้ำเลือดก็สูงขึ้นจนท่วมมิดหัวของเขา คำพูดคำนั้นคือ “ชื่อของฉันคือ....................................................................”
เดี๋ยวมีต่อ
Tags: นิยาย, แฟนตาซี, โรคจิต0 Comments